Filmfestival dag 7

Tijdens het filmfestival moet ik altijd wel eens tussen de oudjes van het Plusparcours belanden. En dat was dus gisteren het geval...

Ik zag één film: Ich bin dein Mensch.

Een Duitse film, jawel. Ik moet er van profiteren nu die terug zijn op het festival.

Filmfestival dag 6

Gisteren werd het onbedoeld een horrordagje. Bij het samenstellen van mijn filmfestivalprogramma hou ik echt geen rekening met het genre van de films, maar wat bleek? Beide films op mijn programma vielen in het horrorgenre:

Maar 't was meer psychologische horror dan blood and gore...

Filmfestival dag 5

Elk jaar probeer ik zeker ook een filmdocumentaire te zien op het filmfestival en dit jaar viel mijn keuze op The most beautiful boy in the world, over wat er juist geworden is van de 15-jarige acteur die in Death in Venice de engelachtige verschijning Tadzio neerzette.

Maar daarvoor moest ik eerst nog naar Death in Venice zelf kijken, want die had ik - tot mijn schaamte - nog nooit gezien al stond die al zo'n 4 jaar te blinken op mijn decoder...

Filmfestival dag 4

Wie goed opgelet heeft, heeft gezien dat er geen "dag 3" op de blog verschenen is. Er viel daarover niet veel te melden want het was een rustdag voor mij. Geen tripje richting Gent dus, maar mij netjes bezighouden thuis - en films kijken.

Dag 4 op het filmfestival was er eentje van twee films: 

Kijktips week 16/10-22/10

Half oktober is precies het moment dat er weer nieuwe programma's op tv moeten komen, ik ga mijn werk hebben de komende week.

Grootste nieuws is natuurlijk dat De slimste mens ter wereld terug is, heb ik weer mijn slaapmutsje te pakken voor de volgende maanden.

Filmfestival dag 2

Voor ik het over de film ga hebben die ik gisteren bekeek op het filmfestival, wil ik eerst een zaagske spannen... 't Is een oud leed: je gaat naar een film op het filmfestival en wat blijkt? 80% van de zaal werd verkocht aan bedrijven en de fatsoenlijke filmganger mag zich op de slechtste plaatsen in de zaal gaan zetten. Gisteren was het weer van dat. Enkel de compleet achterste rij en wat zich helemaal vooraan in de zaal bevond, was toegankelijk voor de bezoeker die met zijn zuurverdiende centen zijn eigen kaart had betaald. En het bedrijfsplebs mocht op de beste plaatsen gaan zitten en kreeg achteraf nog een receptie toe. Geen kwestie trouwens van mij anoniem ergens te gaan neerploffen want je moest een gekleurd armbandje hebben voor de goeie plaatsen. En als ze dan ook nog eens naar die kleur zouden kijken he... Hele volksverhuizingen in de zaal omdat ze op de verkeerde plek zaten waardoor de film ver 20 minuten te laat begon.

Alstublieft, filmfestival, maak zo'n vertoningen enkel toegankelijk voor die bedrijven en laat de eerlijke filmfestivalbezoeker van de films genieten zoals het hoort: op de voor hen beste plaats en niet helemaal vooraan (no way dat ik mij helemaal achteraan ga zetten, achter al dat ik-weet-niet-hoe-ik-mij-moet-gedragen-in-de-cinema riff-raff) waar ik zelfs de ondertiteling niet kon lezen - niet dat ik die nodig had, maar daar gaat het niet om - omdat die voor mij zijn kop voortdurend in de weg zat...

Pfff... Dat lucht op.

De film waar ik naar ging kijken was Spencer, de film over Lady Di met Kristen Stewart in de hoofdrol.

Filmfestival dag 1

En we zijn vertrokken, de kop is er af: ik zag mijn eerste film op het filmfestival!

Ik ging voor een Duitse kinderfilm, gebaseerd op een wereldberoemd (behalve bij ons) Engelstalig boek: Als Hitler das rosa Kaninchen stahl.