Februari favorites

Februari was de maand waarin ik veel tijd binnenshuis doorbracht, mijn favorieten konden dan ook vooral daar teruggevonden worden...

Wat voor moois heb ik om te beginnen op mijn tv-scherm gezien?

The bridge. Seizoen 3 begon op 14 februari op ZDF, telkens met 2 afleveringen op zondag en ik ben echt blij dat Saga Norén eindelijk terug op mijn televisie te zien is!

Dit seizoen moeten we het zonder Martin Rohde stellen, maar Saga krijgt een nieuwe Deense collega naast zich, die ook zo zijn vreemde trekjes heeft.

Meer ga ik niet over dit seizoen vertellen, het moet ook leuk blijven voor mensen die nog moeten kijken...

Februari wrap-up

De leesdip waar ik vorige keer over sprak, is nog steeds niet ten einde. Het lukt mij maar met mondjesmaat om boeken te lezen, hoewel ik mezelf in februari echt geforceerd heb.

De trucjes die ik uithaalde:

1) Mezelf verplichten om 50 bladzijden te lezen, zodat ik toch vooruit geraakte in een boek. In de praktijk lukten slechts zo'n 35 bladzijden vooraleer het niet meer ging. Maar hé, zo heb ik toch 2 boeken uitgekregen!

2) Lees iets van een auteur waar je al iets fenomenaals van gelezen hebt. Dat kwam echter in mijn gezicht terug want ik vond het boek in eerste instantie onoverkomelijk, daarover straks meer.

Gelukkig zijn er dan nog steeds strips en daardoor kon ik in februari 15 gelezen items op Goodreads noteren.

Het nieuwe tv-seizoen, wanneer stopt dit?

En ook de komende week dienen er zich nieuwe tv-programma's aan, het houdt gewoon niet op...

Rant nummer 1: tot vorig jaar kon ik op Proximustv kijken naar de Oscaruitreiking via de Duitse zender ProSieben, ze zonden daar de uitreiking integraal uit zonder Duitse commentaar. Ik was 2 jaar lang gelukkig... Tot Proximus een aantal maanden geleden besloot om zowel ProSieben als Sat1 uit hun programmatie te gooien. Ik keek wel naar die zenders he!!

Geen Oscarnacht voor mij dus nu zondag...

Rant nummer 2: over de toch niet zo fabuleuze serie Coppers op VTM.

De boeken, geschreven door Toni Coppers (ze hebben écht lang nagedacht over de serietitel, zeg...), heb ik niet gelezen, daar kan ik dus geen oordeel over vellen, maar waarom moet Liese Meerhout in de serie potdorie een dun doorslagje van Saga Norén uit The bridge voorstellen???

Weekend watching + het nieuwe tv-seizoen, week 8

En de nieuwe programma's blijven maar komen...

Volgende week is het (vooral) de beurt aan de VRT om ons nieuwigheden te presenteren, zo blijft een mens natuurlijk verplicht om te kijken...

Maar eerst een overzichtje van wat ik vorig weekend op mijn huisscherm de revue liet passeren:

Weekend watching + het nieuwe tv-seizoen, week 7

Afgelopen weekend ben ik er eindelijk nog eens in geslaagd om een paar films en dvd's op mijn tv-scherm te bekijken. Gedeeltelijk omdat die terug moesten naar de bib en gedeeltelijk omdat ik mijn decoder wat moest opschonen...

Het is een beetje een samenraapsel van genres geworden, maar ze wisten me stuk voor stuk te boeien.

Ook worden in de komende week nog wat nieuwe programma's op ons losgelaten, lees en informeer u!

Het nieuwe tv-seizoen, week 6

Ook deze week zijn er nog een aantal nieuwe of terugkerende programma's te vinden op Vier en Vijf. Maar eerst een overzichtje van waar ik afgelopen week naar gekeken heb en wat ik er van vond.

Op Vijf startte 2 weken geleden de reeks 666 Park Avenue in de namiddag op zondag. Hoewel dit zo'n serie is die ik aan niemand aanbeveel (zie ook The witches of East End), kan ik er mij toch in vinden: je hebt een prachtig, mysterieus en griezelig gebouw op Park Avenue dat heel wat geheimen herbergt en een jong koppel dat er zijn intrek neemt. Is Locke van Lost de duivel die hier alle touwtjes in handen heeft? Of eerder Wilhelmina van Ugly Betty? (Ja, ja, die mensen hebben namen: Terry O'Quinn en Vanessa Williams...) Ik ben fan!

Maar waarom wordt de serie vanaf volgende week verbannen naar een uitzenduur midden in de nacht op zondag? Ik begrijp dat niet...

Januari wrap-up

Vooraleer ik van start ga over wat ik gelezen heb de afgelopen maand, eerst dit:

Ik zit in een leesdip.

Dit is zowat het ergste wat er kan gebeuren voor een lezer, gewoon geen zin hebben om wat dan ook te lezen. Bij mij uit zich dat in het feit dat ik enkel in staat ben om strips ter hand te nemen, iets anders lukt niet. Niet dat ik het niet probeer, maar het gaat gewoon niet. En dit doet ook niets af aan de kwaliteit van strips, die staan bij mij nog steeds op hetzelfde niveau als romans.

Strips dus, 17 in totaal en een jeugdboek dat ik voor het werk moest lezen.