En opnieuw slechts 1 film op mijn programma, deze keer een Italiaanse en hoewel hij in de markt gezet wordt als psychologische horror, was het in mijn ogen eerder een thriller (met wat bloederig gedoe).
L'estranea - wat De vreemdelinge betekent, raar dat dan de internationale titel The spiral is, hoewel passend bij de film - begint in het heden wanneer een moeder in Rome toekomt bij het appartement van haar dochter.
Ze is helemaal over haar toeren en begint een verhaal te vertellen over hoe hun leven één grote leugen is en zij degene is die verantwoordelijk is hiervoor, want op verschillende momenten in het verleden deed ze een deal met een vreemde vrouw waarbij ze opofferingen deed om gunsten te bekomen.
In vier hoofdstukken krijgen we de onfortuinlijke voorvallen in het leven van de familie te zien en de gruwelijke keuzes die hun moeder maakt om het tij te keren.
Het klassieke deals sluiten met de duivel dus - en laat die duivel nu Valeria Bruno Tedeschi zijn die schittert in haar rol van geniepige onderkruiper.
Dit was bloederig, rauw en een psychologisch spel. Ik heb er met andere woorden van genoten. Wel raar dat het ver altijd de meer horrorachtige films zijn die goed scoren bij mij op het filmfestival want ik ga normaal gezien ver nooit naar horror kijken in de cinema, dat doe ik thuis wel.
Laat je evenwel niet afschrikken door het horroraspect, 't is eigenlijk minimaal en geeft eerder een kijk op de menselijke natuur - of moederliefde, dat kan ook.
Ik vind jammer genoeg geen releasedatum voor deze film hoewel hij Nederlands en Frans ondertiteld was en met heel wat Belgisch geld gemaakt werd. Hij zal dus wel ooit eens een release krijgen. Afwachten.
Ze is helemaal over haar toeren en begint een verhaal te vertellen over hoe hun leven één grote leugen is en zij degene is die verantwoordelijk is hiervoor, want op verschillende momenten in het verleden deed ze een deal met een vreemde vrouw waarbij ze opofferingen deed om gunsten te bekomen.
In vier hoofdstukken krijgen we de onfortuinlijke voorvallen in het leven van de familie te zien en de gruwelijke keuzes die hun moeder maakt om het tij te keren.
Het klassieke deals sluiten met de duivel dus - en laat die duivel nu Valeria Bruno Tedeschi zijn die schittert in haar rol van geniepige onderkruiper.
Dit was bloederig, rauw en een psychologisch spel. Ik heb er met andere woorden van genoten. Wel raar dat het ver altijd de meer horrorachtige films zijn die goed scoren bij mij op het filmfestival want ik ga normaal gezien ver nooit naar horror kijken in de cinema, dat doe ik thuis wel.
Laat je evenwel niet afschrikken door het horroraspect, 't is eigenlijk minimaal en geeft eerder een kijk op de menselijke natuur - of moederliefde, dat kan ook.
Ik vind jammer genoeg geen releasedatum voor deze film hoewel hij Nederlands en Frans ondertiteld was en met heel wat Belgisch geld gemaakt werd. Hij zal dus wel ooit eens een release krijgen. Afwachten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten