Maart favorites

En opnieuw moest ik mijn agenda gaan raadplegen om te zien wat ik juist de afgelopen maand allemaal heb uitgespookt - 't was eigenlijk nog ferm de moeite.

Ik belandde twee keer in de cinema:

Köln 75 werd in het begin van de maand bekeken in het lokale Cultuurcentrum - gemist op FFG in oktober en daarna in de cinema - en werd beloond met 3.5 sterren. Dit waargebeurde verhaal over de 16-jarige Duitse Vera Brandes die in 1975 in Keulen een concert van Keith Jarrett wil organiseren, wist te overtuigen en charmeren. Dat ik Keith Jarrett eigenlijk van haar noch pluimen ken en het concert zelf niet in de film zit, kon de pret niet drukken. 

Eind maart geraakte ik eindelijk nog eens in een echte cinema voor wat tot nu toe één van de beste films van 2026 lijkt te worden: Project Hail Mary. Ja, 't is met Ryan - the robot - Gosling, iets wat mij aanvankelijk tegenhield om te gaan kijken, maar 't is ook gebaseerd op een boek van Andy Weir die ons al The martian schonk (zowel boek als film zijn briljant) en dat moest ik zien. 'k Heb het mij duidelijk niet beklaagd - er werd zelfs een traantje weggepinkt - en de film kreeg 4 sterren. Ga dat zien!

Maart was Oscarmaand en daarvoor bekeek ik een aantal films om een weloverwogen mening over de genomineerden te kunnen geven:

Van die vijf films was er slechts één die ik niet te bekijken vond en dat was Blue moon - saai bij saai, echt. Mijn favoriet was Train dreams, een kleine, ingetogen film over een onopmerkelijk leven maar net daardoor grootse cinema in mijn ogen. De film is te vinden op Netflix. Doen.

Ik schreef drie Oscarberichten en gaf mijn mening over de genomineerden bij de animatiefilms, de speelfilms en de acteurs/actrices. Wonder boven wonder won gewoon echt alles wat ik wou buiten Beste film, maar dat ging toch nooit Train dreams worden, daar had ik mij al bij neergelegd. Ik keek ook live naar de uitreiking van middernacht tot 3.45u onze tijd wat zoals elk jaar een uitputtingsslag voor mezelf was maar ik heb het overleefd.

Maart is ook de maand waarin JEF zijn nieuwe programmatie van kinder- en jeugdfilms voorstelt en daar mag ik in het kader van mijn werk aan deelnemen. De online visiedagen waren van 18 tot 20 maart en ik bekeek thuis 3 films uit hun aanbod (4 had ik er al van gezien):

Grootste aanrader hier vond ik Space Cadet, een woordloze animatiefilm over een meisje en haar nanny-robot. Dit deed me wat denken aan zowel Robot dreams als Arco, wat ook aanraders zijn.

En 't is nog niet gedaan qua kijken want ik bekeek 2 seizoenen van Prime suspect op dvd (het eerste seizoen werd in februari bekeken), de Britse detectiveserie uit de jaren '90 met Helen Mirren.

Niet dat je daar veel tijd aan kwijt bent, elk seizoen bestaat uit 2 afleveringen van anderhalf uur, da's dus goed te behappen. Maar ik ben wel vertrokken nu en momenteel bezig aan het vierde seizoen - dat als enige drie afleveringen telt.

Ook op de gewone tv vond ik mijn gading want ik werkte Zot! af op VTM, een Vlaamse komische serie met Jens Dendoncker in de hoofdrol als nar in de middeleeuwen.

Dit was zo onnozel maar tegelijk zo goed, ik kan het alleen maar aanraden maar weet niet hoe lang het nog op VTMgo zal staan...

Er werd niet alleen gekeken dat de stukken er af vlogen, er werd ook gequizd en dat zelfs 3 keer.

Op de Vijverquiz in Dilbeek eindigden we op de vierde plaats en ging ik met - voor mij dan - een megaprijs naar huis:

Zelden zoveel speelgoed op een prijzentafel gezien en de Legodozen waren natuurlijk eerst weg... Gelukkig lagen er ook knuffels van Guardians of the Galaxy en de deze ging met Nebula naar huis - Thor, Groot en consoorten liet ik liggen voor het mannelijk geweld in de zaal.

Bij de 23e Kwatrechtse quiz werden we tot ons afgrijzen 18e (16e als je de ex-aequo's niet meetelt) op 55 ploegen, onze laagste score in die quiz ooit. Dat de organisator het na afloop nog eens kwam inwrijven dat het een historisch dieptepunt was voor ons, deed er ook geen deugd aan. Ja, we hebben die quiz ooit nog gewonnen, maar dat is de laatste jaren door de deelname van die hard quizploegen niet meer mogelijk. Maar we hebben ons wél goed geamuseerd en dat is eigenlijk het belangrijkste.

Op de RFCW-quiz werd er terug beter gescoord: 6e plek op 28 ploegen (opnieuw zonder ex-aequo's mee te tellen) en ook hier hebben we ons goed geamuseerd, deze quiz is zeker voor herhaling vatbaar. Dat ik na afloop al om 23.45u thuis was, was zeker een bonus, de meeste quizzen eindigen na middernacht en dan moet je nog naar huis terug... 

We kwamen in het begin van de maand samen met de leesgroep om het boek Onze vrouwen diep in de zee van Julia Armfield te bespreken.

Picador, 2023 (oorspr. 2022)
231 p.

Ik las dit in het Engels en was eind februari blij dat ik een tweede boek had uitgekregen. Hier schreef ik al kort over in mijn favorietenbericht van februari waar ik aangaf dat het vier sterren kreeg.

Dit bizarre liefdesverhaal dat bol staat van watersymboliek, werd heel goed ontvangen op de bespreking. Ver iedereen gaf dit een hoge score waardoor het waarschijnlijk het meest gewaardeerde boek van dit leesjaar zal worden.

Ik werd ook enorm geïnspireerd door dit boek en de bespreking ervan, wat in mijn haul zeker zichtbaar zal worden.

Our wives under the sea werd in februari gelezen en voor maart was het lezen maar pover want ik las welgeteld twee strips uit, niks meer of minder. Maar ik wanhoop niet.

Dat ik niet echt wanhoop is te zien in mijn boek-, dvd- en andere haul van de maand:

Op blurayvlak schafte ik Sinners aan, toen nog genomineerd voor 16 Oscars - waarvan het er 4 verzilverde - in de hoop dat hij ook Beste film zou winnen maar dat was buiten One battle after another gerekend... Wicked: for good moest gewoon in de collectie, daar kon ik niet buiten en The abyss is een golden oldie waarover we het tijdens onze bespreking van Onze vrouwen diep in de zee hadden en ik had wel zin om deze nog eens te bekijken - en ja, hij zit op Disney+ maar ik heb het meer voor fysieke media.

Ook Salt slow werd gekocht n.a.v. de bespreking want dit is een verhalenbundel van Julia Armfield, dezelfde schrijfster.

Ik ben daarnaast nog steeds Coronation Street geobsedeerd en kocht dus Submerged op dvd - de wansmakelijk slechte film die ik in februari zag maar waarin Alison King ofte Carla Connor een rolletje speelt en voor 1 euro op Vinted kon ik die niet laten liggen... 

The little book of Carla Connor spreekt dan voor zich. Het boekje verscheen toen King de serie na 10 jaar verliet in 2016, zogenaamd voorgoed maar anderhalf jaar later stond ze er terug voor de camera's. Het vat die 10 jaar samen, wat zeker welgekomen is want ik heb die dus nooit op tv gezien aangezien ik nog maar een jaar naar de serie aan het kijken ben. Carla is met voorsprong mijn favoriete personage en daar ben ik niet alleen in: toen ze in 2016 vertrok, daalden de kijkcijfers van de serie naar het schijnt met 1 miljoen kijkers - dat zijn dus alle kijkers van Thuis op een goeie dag samen.

En het is nog niet gedaan met Coronation Street gerief:

Ik kocht deze theepot van de Rovers Return, het café in de serie. De theepot is niet bedoeld om te gebruiken, dateert van de jaren '90 en ziet er na een wasbeurt uit als nieuw zodat hij mooi staat te blinken op mijn kast. Merchandise komt in alle vormen...

Het laatste item dat ik nog in de kijker wil zetten is mijn Troetelbeer:

Ik had een serieuze aanval van nostalgie de afgelopen maand en kocht een zo goed als nieuw exemplaar van mijn eigenste Troetelbeer die er na 40 jaar liefde niet meer uitziet - maar ik doe hem niet weg he! Het is een beetje de voor en na foto van een make-over, of misschien beter gezegd een make-under...