Waar sommige mensen last hebben van een winterblues, wordt het bij mij steeds duidelijker dat ik lijd aan zomerblues.
Eens de temperaturen de hoogte in gaan en mensen beginnen te juichen bij sprietjes zon, heb ik alleen maar zin om mij thuis te gaan ingraven en ab-so-luut niet buiten te komen. Dat er daar ook nog enkele felle verkoudheden en oververmoeidheid wegens niet kúnnen slapen bijkomen, helpt al helemaal niet.
Ik zit hier nu bijvoorbeeld met een knoert van een verkoudheid en ogen brandend van vermoeidheid (het is 15.20u en ik heb geslapen tot 11.00u...) aan mijn computer. Nee, de zomer is zeker geen favoriet.
Maar toch zijn er lichtpuntjes, al komen die van mijn televisie in een verduisterde woonkamer wegens gloeiende hitte buiten:
