Juli favorites

De enige film die ik in juli in de bioscoop zag, was de film die (buiten dat Spider man ding waar ik niet naartoe zal gaan) als dé zomer blockbuster werd gelanceerd: The Odyssey.

En waar ik oorspronkelijk nog enthousiast was na het bekijken, is dat ondertussen toch al een beetje bekoeld...

Ja, 't is een monumentale film en ja, die bijna 3 uur vliegen voorbij maar hoe langer ik er over nadenk, hoe meer mankementen ik vind.

Die ga ik hier niet allemaal opnoemen, weet gewoon dat Christopher Nolan blijkbaar een regisseur is die geen vrouwenrollen kan schrijven en die ook niet zo netjes is naar zijn actrices toe wat comfort betreft. Ik heb echt nog geen enkele film van hem gezien waar een deftige vrouwenrol in zit - dat briljante kwartiertje hier met Circe was écht niet genoeg - en in The Odyssey valt het meer dan op.

Nee, niet goed genoeg meer voor ondergetekende en de film ging van 3.5 naar 3 sterren - en da's een serieuze aftrek in mijn ratingsysteem.

Thuis bekeek ik de dag nadien Ulysses, een Italiaans vehikel uit 1954 met een Italiaans gedubde Kirk Douglas als Odysseus.

En hier heb ik mij bakken beter mee geamuseerd hoewel de film uiteindelijk ook met 3 sterren eindigde. Maar die zijn positiever dan de vorige.

Ik bekeek in totaal 6 films in juli en wil het nog even over 2 daarvan hebben.

Via Cinema Canvas had ik het genoegen om eindelijk Butch Cassidy and the Sundance Kid te zien en mensen, 'k heb er mij rot mee geamuseerd. Ik vond het eigenlijk een beetje een jaren '60 versie van Brokeback Mountain maar dan grappiger. Zeker een kijkbeurt waard.

Op dvd bekeek ik nog Cold storage, een meer dan onnozele horrorkomedie over een soort paddestoel uit de ruimte die mensen in zombies verandert. Echt onnozel, maar ik heb me een kriek gelachen. 

De rest van de maand werd vooral ingenomen door Law & Order: Special Victims Unit en ik ben bijna helemaal mee met de VS nu. 

Ik ontdekte begin juli dat seizoen 24 bijna van Prime ging verdwijnen en bekeek de mij nog te bekijken 5 afleveringen van dat seizoen in recordtempo. Tweede ontdekking was dat ze seizoen 25 a rato van 2 afleveringen per weekdag op Star Channel aan het uitzenden waren en meteen na 25 werd ook seizoen 26 uitgezonden. Daarnaast is daar elke woensdagavond een nieuwe aflevering van seizoen 27 te zien, wat maakt dat ik in juli 45 afleveringen van deze reeks bekeken heb.

Nog 2 afleveringen te gaan van seizoen 27 in augustus en dan ben ik weer helemaal mee. Raar dat ik van iets 27 seizoenen zal gezien hebben...

Maar dit was niet de enige reeks die ik inhaalde in juli want ik ontdekte ook dat de - dacht ik - verloren gegane afleveringen van het tweede deel van het eerste seizoen van The Nevers op ITVX te vinden zijn, de streamingdienst van het Britse ITV waar ik makkelijk met een VPN kan naar kijken.

De eerste 6 afleveringen van deze serie zag ik in 2021 en ik kocht toen ook de dvd met slechts een half seizoen er op. De serie schopte het tot plek 7 in mijn serie top 10 van dat jaar en ik was al jaren in diepe rouw omdat de resterende 6 afleveringen - die gemaakt waren! - nergens konden bekeken worden.

Tot ik er dus op ITVX op stootte - voor de duidelijkheid: da's het netwerk dat Coronation Street maakt en uitzendt en ik zit wel eens op die website hun aanbod te bekijken - ik kon niet blijer zijn want aflevering 6 eindigde met een cliffhanger van jewelste en ik schreeuwde toen echt om meer. Dat ik nu gekregen heb.

Het was soms net zo verwarrend als de eerste 6 afleveringen maar ik ben serieus blij dat dit afgerond is voor mij.

Van de BBC nam ik Half man op en ik bekeek het ook ver meteen, deze serie is ook op HBOmax te vinden maar aangezien ik daar even geen abonnement meer op heb, was ik blij dat het op de BBC werd uitgezonden.

Dit gaat over twee stiefbroers die niet meer van elkaar kunnen verschillen: timide Niall met het grote brein en holemens Ruben die enkel met zijn vuisten spreekt. En dat maakt dat de toxische mannelijkheid met momenten van het scherm spat en iedereen hier weet dat dat mijn ding niet is. Maar het is een boeiende reeks die vragen en debat kan oproepen, dus ze heeft meer dan bestaansrecht. Alleen niet in mijn serie top 10 van dit jaar vrees ik.

Het eerste weekend van juli zat ik met de familie in Oostende en het werd een leuke driedaagse: een wandelzoektocht doen, Middelkerke bezoeken dat blijkbaar zijn 150e verjaardag vierde en voor de rest goed eten en drinken, wat moet dat meer zijn?

Wat mijn wrap up betreft: ik wist 2 boeken en 1 strip te lezen en ze kregen allemaal 4 sterren. Ik weet mijn boeken dus goed uit te kiezen.

De lijnen die mijn lichaam tekenen van Mansoureh Kamari wordt zonder twijfel mijn strip van het jaar. In deze autobiografische graphic novel vertelt Kamari over haar jeugd in het door mannen geregeerde Iran en haar ontsnapping naar Frankrijk waar ze voor het eerst vrijheid ervaart.

Net als in Marjane Satrapi's (RIP) Persepolis schept ze geen al te vrolijk beeld van Iran, vooral wat de vrouwen daar betreft en De lijnen die mijn lichaam tekenen mag daar zeker naast gaan staan.

Leukste leeservaring van de maand was Dungeon Crawler Carl van Matt Dinniman, maar daar schreef ik hier al over.

Als laatste dan nog mijn onbestaande book haul - was ik braaf ja in juli - en een kleine dvd haul:

In juni zag ik Backrooms in de cinema dat mij vaagweg aan Annihilation deed denken en toen besefte ik dat ik deze film niet in mijn collectie had zitten. Even op Vinted zoeken en hij was onderweg.

Juli is ook afvoermaand in de bibliotheek en tussen de dvd-afvoer vond ik The legend of Barney Thomson, het regiedebuut van acteur Robert Carlisle. Nog niet gezien maar 't is met Emma Thompson en daar heb ik een subcategorie voor in mijn dvd-collectie. Mooie aanwinst dus.